De meeste bemanningsleden zetten pas begin 1946 weer voet op vaderlandse bodem. Velen kampen met een oorlogstrauma. Hun verhalen over de gebeurtenissen op zee worden vaak niet geloofd. Het gebrek aan erkenning van hun inzet tijdens de oorlog is een veel gehoorde klacht van de bemanningsleden.

In januari 1970, net voor het honderdjarig bestaan op 13 mei, fuseert de SMN met vier andere Nederlandse rederijen tot de Nederlandsche Scheepvaart Unie (NSU), vanaf 1977 bekend als Nedlloyd. De SMN verlaat dan het Java-eiland.
Het kenmerk van de schepen van de SMN is een de okergele schoorsteen met brede zwarte bovenrand.


Tijdens de tweede wereldoorlog verloor de SMN 22 van haar 44 schepen. In totaal 611 SMN medewerkers verloren door oorlogsgeweld het leven. Dit zijn de mensen die wij herdenken op de kop van het Java-eiland.
Vast staat dat de Nederlandse koopvaardij door haar inzet een belangrijk aandeel leverde in de geallieerde overwinning.


Bronnen:
-J.W. de Roever; De Nederland in de Tweede Wereldoorlog,
Den Helder, 1951
- J. Lassche, co-auteur, J. Berghuis; De memoires van kapitein Jan Lassche; Hecht en Sterk
Uitgeverij De Bataafse Leeuw, 2003
-J. Spite & J. van der Wal; Zeemansgezinnen in bezet Nederland.
Uitgeverij Passage, 2010
-K.W.L. Bezemer; Geschiedenis van de Nederlandse Koopvaardij in de Tweede Wereldoorlog.
Uitgeverij Agon, 1986

Afbeeldingen:
https://archief.amsterdam/beeldbank
https://onh.nl/verhaal/varen-in-oorlogstijd
Wikipedia